Αρχική Σελίδα  |  Επικοινωνία  |  Αναζήτηση:
Τετάρτη, 23 Αυγούστου 2017
Cyprus Wine Pages

Πόσο σωστά δοκιμάζουμε;



Σε συνέχεια των όσων γράψαμε την προπερασμένη Κυριακή, θέτουμε σήμερα ένα όχι απλώς βασικό οινικό ερώτημα, αλλά ένα ερώτημα που σε σημασία είναι ίσως υπέρτερο όλων. Πόσο σωστά δοκιμάζουμε ένα κρασί; Και κατ’ επέκταση, πόσο ακριβής είναι κάθε φορά η κρίση που εκφέρουμε; Νομίζω πως το ερώτημα είναι θεμελιώδες και, συνεπώς, η απάντησή του προσλαμβάνει τεράστια σημασία.

 

Πάνε χρόνια που δοκιμάζω και αξιολογώ κρασιά. Η στήλη την οποία σήμερα διαβάζετε βρίσκεται ήδη στο δέκατο τρίτο έτος ζωής της. Όλα αυτά τα χρόνια πέρασα από διάφορες φάσεις, δοκίμασα αρκετές τεχνικές, καθώς προσπαθούσα να μορφώσω το δικό μου γευστικό κριτήριο. Γνώμονάς μου ήταν πάντοτε ένας: να είμαι όσο το δυνατόν πιο ακριβής, όσο το δυνατόν πιο αξιόπιστος και έγκυρος. Στην πορεία αυτή υπέπεσα και σε λάθη, αστοχίες, ευτυχώς όχι από πρόθεση αλλά από ανθρώπινη αδυναμία. Δοκίμασα την «τυφλή» γευστική δοκιμή. Δεν μου ταίριαξε, καθώς γρήγορα συνειδητοποίησα πως το μόνο που μου εξασφάλιζε ήταν κάποια αυξημένα ποσοστά αστοχίας, αφού στην τελική κρίση δεν μου επέτρεπε να λάβω υπόψη ζωτικά στοιχεία που αφορούσαν στο κρασί, όπως η ποικιλία οιναμπέλου, η εσοδεία, η περιοχή προέλευσης, η μέθοδος οινοποίησης, ο παραγωγός κ.ά.

 

Έπειτα, ήρθε η σειρά των πρώτων μου εκδόσεων, συγκεκριμένα του Οινικού Οδηγού, ο οποίος απαιτούσε αλλεπάλληλες καθημερινές δοκιμές, δεκάδες δείγματα ημερησίως, προκειμένου να περάσουν από το ποτήρι όσο το δυνατόν περισσότερα κρασιά. Πέρασαν τέσσερις εκδόσεις, προτού αποφασίσω ότι οι μεγάλες σε αριθμό φιαλών δοκιμές δεν προσφέρουν απολύτως ακριβείς κρίσεις, παρά μόνο φορτώνουν τον άνθρωπο που τις πραγματοποιεί με κούραση, ένταση και καμιά φορά σύγχυση. Λαμβάνοντας λοιπόν υπόψη τα πιο πάνω αποφάσισα να σταματήσω την έκδοση του συγκεκριμένου οδηγού και να εστιάσω περισσότερο σε κάποιες συγκεκριμένες ετικέτες, τις οποίες θα γεύομαι και θα αξιολογώ με πιο χαλαρό και, βεβαίως, πιο ακριβή τρόπο.

 

Σήμερα, νιώθω να έχω κατασταλάξει. Χρειάζομαι μισή ώρα για κάθε κρασί. Ανοίγω τη φιάλη, την οποία έχω για αρκετές ημέρες σε ιδεατές συνθήκες κάβας. Παίρνω τα πρώτα σήματα από το κρασί και τις πρώτες σημειώσεις. Αφήνω το ποτήρι για μερικά λεπτά και επανέρχομαι, για να ξαναδοκιμάσω. Η άνοδος της θερμοκρασίας και η επαφή του οίνου με το οξυγόνο μού επιτρέπουν να αντιληφθώ ακόμη περισσότερα πράγματα. Ξαναπαρατάω το ποτήρι στην άκρη, κάνω κάποια άλλη δουλειά μερικών λεπτών στον υπολογιστή και επανέρχομαι. Δίδω στο κρασί χρόνο, μισή, όπως ήδη είπα, ώρα. Αν το κρασί είναι ένα απλό λευκό ή ροζέ δεξαμενής, ενδέχεται να τελειώσω και γρηγορότερα, αν όμως είναι κόκκινο, και δη πλούσιο και τανικό, θέλω χρόνο. Δοκιμάζω 5-6 κρασιά στη σειρά, κατά προτίμηση το πρωί που είμαι πιο ξεκούραστος, και σταματάω. Το απόγευμα ίσως δοκιμάσω άλλα 3-4. Και τέρμα!

 

Το καλύτερο από τα κόκκινα ή το πιο πληθωρικό και δεκτικό παλαίωσης από τα λευκά, που δοκιμάζω κατά τη διάρκεια της ημέρας, θα κληθεί το βράδυ στο τραπέζι μου. Εκεί, είτε θα επιβεβαιώσει είτε θα θέσει αμφιβολίες για την ακρίβεια της προηγούμενης κρίσης μου. Όχι σπάνια, κρασιά που γοητεύουν την ώρα της ξερής γευστικής δοκιμής χαμηλώνουν το μπόι την ώρα του δείπνου ή, αντίθετα, κρασιά που δεν καταφέρνουν να τα πουν όλα στο μισάωρο που τους αφιερώνω το πρωί, γλυκοκουβεντιάζουν μαζί μου το βραδάκι, εκδηλώνοντας ολάκερη την κλάση τους.

 

Να γιατί διαφώνησα την προπερασμένη εβδομάδα με τις βαθμολογίες κάποιων ανθρώπων του κρασιού, οι οποίοι έθεσαν υπό την κρίση τους 40 κρασιά, το ένα πίσω από το άλλο, χωρίς να γνωρίζουν τίποτα γι’ αυτά, ούτε ποικιλία, ούτε εσοδεία, ούτε γεωγραφική προέλευση, τίποτα. Γιατί όσο άδικη είναι για τα κρασιά η μέθοδος της «τυφλής» γευστικής δοκιμής, άλλο τόσο άδικη είναι και για τον ίδιο τον γευσιγνώστη, ο οποίος, όσο καλός κι αν είναι, θα υποπέσει μετά βεβαιότητος σε λάθη, που συχνά φαντάζουν αστεία.

 


01/05/2011

Άρθρα: Γευσιγνωσία

»

Πού έγκειται η διαφορά;

02/04/2017

»

Λευκά που σημάδεψαν μια χώρα

12/02/2017

»

Τρακόσια κρασιά με €15

06/11/2016

»

Τοπικά κόκκινα παλαίωσης

18/09/2016

»

Γιορτινά κόκκινα

27/12/2015

»

Η δύναμη της στιγμής

22/02/2015

»

Φθηνά αλλά παλαίωσης…

08/02/2015

»

Το ζήτημα της αλκοόλης

01/02/2015

»

Όταν τα έχεις…τρακόσια

07/12/2014

»

Λευκά για το κρύο…

22/12/2013

»

Μακριά από τη θλίψη…

15/12/2013

»

Όπου γυρίσεις, φελλός!

05/02/2012

»

Κρασιά διά της αφαιρέσεως…

18/12/2011

»

Λευκά σε ρόλο κόκκινου

02/10/2011

»

Όσα το οξυγόνο αποκαλύπτει...

07/08/2011

»

Η αξιολόγηση ως γεωγραφία

08/05/2011

»

Πόσο σωστά δοκιμάζουμε;

01/05/2011

»

Όταν ο βαθμός γίνεται σταθμός…

17/04/2011

»

Τα κρασιά της γιορτής

19/12/2010

»

Όταν το κρασί είναι ελαττωματικό

12/12/2010

Οίνου Συμβουλευτική Πάνω  |  Πίσω  |  Εκτύπωση  |  Εξειδικευμένη Αναζήτηση  |  Επικοινωνία  |  Αρχική Σελίδα