Αρχική Σελίδα  |  Επικοινωνία  |  Αναζήτηση:
Πέμπτη, 13 Ιουνίου 2024
Cyprus Wine Pages

Τραβόλτα, εμπειρία στο ψάρι



To Τραβόλτα είναι ένα παλιό ψαροεστιατόριο στο Περιστέρι. Δεκαπέντε λεπτά δρόμος από το κέντρο, χωρίς κίνηση στους δρόμους. Βρέθηκα εκεί προ ημερών, ένα ανοιξιάτικο βραδάκι του Γενάρη, μια και ο χειμώνας εφέτος, λες και συνωμότησε μαζί μας, είναι ήπιος, μπας και γλιτώσουμε από το εκτοξευμένο στα ύψη ενεργειακό κόστος.

 

Το μαγαζί είναι απλό. Διαθέτει περισσότερο στιλ καλοβαλμένης ταβέρνας, θα έλεγα, παρά εστιατορίου πολυτελείας. Τα τραπέζια καλοστρωμένα, τα σερβίτσια όμορφα, τα κολονάτα αξιοπρεπή, το αγιορείτικο ελαιόλαδο σε κάθε τραπέζι αρίστης ποιότητος, γενικώς αποκομίζεις την αίσθηση της φροντίδας.

 

Οι σερβιτόροι σβέλτοι, ίσως περισσότερο απ’ ό,τι θα έπρεπε, την ξέρουν τη δουλειά, σε βοηθούν να επιλέξεις στα γρήγορα. Και επιλέξαμε. Μια ταραμοσαλάτα, που μόνο ως εξαιρετική θα μπορούσε να περιγραφεί, καθώς ήταν άψογη τόσο σε γεύση όσο και σε υφή. Και μαζί ένα καλαθάκι από κριθαρένιο παξιμάδι, που αν και ακούγεται απλό, ένα παξιμάδι λες, δεν ήταν καθόλου τέτοιο, καθώς ήταν γενναιόδωρο σε ποσότητα χωρίς αυτή να αποβαίνει σε βάρος της ποιότητας, μια και τα ντοματίνια που περιείχε μα και το ψιλοκομμένο πιπέρι, οι ελιές, το κρεμμύδι, η μυζήθρα και γενικώς όλα τα συστατικά του πιάτου, ήταν διαλεγμένα ένα προς ένα.

 

Στον Τραβόλτα, όπως στην εξέλιξη της επίσκεψής μου κατάλαβα, πας για να γευτείς αυτά τα ιδιαίτερα πιάτα του, όπως, επί παραδείγματι, αυτό το κοντοσούβλι με φρέσκο καλαμάρι ψημένο στο μελάνι του, που σε παρουσίαση σκίζει μα σε γεύση συνεπαίρνει, καθώς είναι ένα πιάτο διεθνούς επιπέδου. Πας, βεβαίως, και για το ψάρι του, όχι όμως πρωτίστως για αυτό. Το φαγκρί στη σχάρα, περίπου ένα κιλό, ήταν μεν πολύ καλό, δεν μπορώ όμως να πω ότι είναι κάτι που δεν το συναντάς και σε αρκετά άλλα μαγαζιά. Εκείνο που θα έψεγα ελαφρώς είναι η ξερή εναπόθεσή του στο τραπέζι, ένα ψάρι των 70 ή των 80 ευρώ δεν το βάζεις έτσι σκέτο-νέτο στον πελάτη, βάζεις και πέντε χόρτα στο πλάι, πέντε, όχι περισσότερα.

 

Η επίσκεψη στον Τραβόλτα ξεφεύγει από τα πλαίσια της απλής εστίασης ή τα πιο περιορισμένα πλαίσια της πολύ καλής κουζίνας και ανεβαίνει στο επίπεδο της πολύ κλειστής εκείνης εστιατορικής «λέσχης», όπου το φαγητό μετατρέπεται σε εμπειρία, κατατάσσοντάς έτσι το μαγαζί ανάμεσα στα κορυφαία για ψάρι της πρωτεύουσας.

 

Ένα μόνο δεν μου άρεσε κι αν το πω θα εκδηλωθεί πάλι η παραξενιά μου, δυστυχώς, όμως αισθάνομαι την ανάγκη να σημειώσω ότι δεν μπορεί ένα μαγαζί αυτού του επιπέδου, με τόση δουλειά, να αποδέχεται να φέρουν οι σερβιτόροι του στολές και γιλέκα κεντημένα, έστω και διακριτικά στο πίσω μέρος της μέσης, το λογότυπο της Coca-gola. Τι δουλειά έχει το συγκεκριμένο αναψυκτικό με το σερβίρισμα κορυφαίου ελληνικού ψαριού και ποια ανάγκη έχει ο Τραβόλτα από τέτοιες επιχορηγήσεις; Άτοπο τελείως, μα πάνω απ’ όλα άδικο για την όλη προσπάθεια που καταβάλλεται.

 

Για να κλείσω γλυκά, το Κιουνεφέ (βουβαλίσια μοτσαρέλα, καϊμάκι από βουβαλίσιο γάλα και καβουρδισμένο φιστίκι Αιγίνης) ήταν μία κορυφαία στιγμή, απλώς απίθανο.

 

Και μία σύσταση: οι μερίδες στον Τραβόλτα είναι μεγάλες, θα έλεγα για 4 άτομα οι σαλάτες, τα ορεκτικά κτλ., μην το παρακάνετε, παραγγείλετε μετρημένα. Θα ξαναπάω…

 

Υ.Γ.: η λίστα των κρασιών είναι αρκετά πλούσια και λογικά τιμολογημένη, υπάρχουν επιλογές για κάθε βαλάντιο, προσωπικώς επέλεξα ένα λευκό από τον βορειοελλαδικό αμπελώνα, εξαιρετικό από κάθε άποψη, το οποίο κόστισε 20 ευρώ, τιμή ιδιαιτέρως λογική. Το σέρβις του κρασιού είναι καλό, εμφανίζει, εντούτοις, κάποιες αδυναμίες, με κυριότερη αυτή της μάλλον ανεπαρκούς έγνοιας για απογέμισμα των ποτηριών σε τακτά χρονικά διαστήματα. Για το επίπεδο δε του φαγητού, τα κολονάτα θα μπορούσαν να είναι ένα σκαλί καλύτερα, παρότι αξιοπρεπέστατα.


07/01/2023

Άρθρα: Εστίαση

»

Είναι το νόστιμο και υγιεινό;

17/05/2024

»

Η εξυπηρέτηση στην εστίαση

09/03/2024

»

Κι έπειτα το κρασί

01/03/2024

»

Πρώτα το φαγητό

22/02/2024

»

Η ευθύνη της κριτικής

12/02/2024

»

Από το φουαγκρά στο λουβί

27/01/2024

»

Τι είναι τελικά η «υψηλή εστίαση»;

18/01/2024

»

Όταν ένας αερομεταφορέας μαγειρεύει

07/01/2024

»

Λίγα λόγια για το Βαρούλκο

31/12/2023

»

Γιατί στις Μαγείρισσες;

09/12/2023

»

Στο Merceri να πας, οπωσδήποτε!

28/11/2023

»

Όταν ο εστιάτορας είναι σταρ

12/11/2023

»

Γιατί πέτυχε η Μπέμπα;

10/06/2023

»

Τηγανιά στο κούτελο

01/06/2023

»

Μία επίσκεψη στο Kuzuba

01/05/2023

»

Μπιρμπίλω, δεύτερη ανάγνωση

23/04/2023

»

Πού είναι καλύτερα να τρώμε;

30/03/2023

»

Γεροβασιλείου σε ποτήρι μπίρας

15/03/2023

»

Στο «απλό» εστιατόριο «Λινού Σουμπάσης και Σία»

15/02/2023

»

Περί εστιατορικής ιδιοκτησίας

18/01/2023

Οίνου Συμβουλευτική Πάνω  |  Πίσω  |  Εκτύπωση  |  Εξειδικευμένη Αναζήτηση  |  Επικοινωνία  |  Αρχική Σελίδα