Αρχική Σελίδα  |  Επικοινωνία  |  Αναζήτηση:
Πέμπτη, 13 Ιουνίου 2024
Cyprus Wine Pages

Μεταξύ Μαντινείας και Νεμέας



Αν έλεγα πως ο Τσέλεπος είναι τυχερός άνθρωπος, πρώτος θα έφερνε αντίρρηση ο πεθερός μου εξ Αθηαίνου, ο οποίος δεν πολυπιστεύει στην τύχη. Και, βεβαίως, θα μου αντέτεινε ότι δεν είναι τυχερός αλλά ικανός. Και νομίζω πως δεν θα είχε άδικο. Ο Γιάννης Τσέλεπος, βλέπετε, τελείωσε τις σπουδές του περί τα τέλη της δεκαετίας του ογδόντα και γύρισε στο νησί του την Κύπρο, ψάχνοντας για δουλειά. Νέος, δυναμικός, με πτυχίο οινολογίας από το πανεπιστήμιο της Ντιζόν στη Βουργουνδία, αναζήτησε εργατική στέγη στη γη που τον έθρεψε. Τότε, η κυπριακή οινοβιομηχανία κοιμόταν τον ύπνο του δικαίου και συνεπώς κανείς δεν ασχολήθηκε με τον νεανίσκο εκ Βουργουνδίας.

 

Το 1980 ο Τσέλεπος πάει για κυνήγι μ’ έναν καλό του φίλο στην Αρκαδία, περιοχή που έμελλε να σημαδέψει τον μετέπειτα βίο του, αφού, λίγο καιρό μετά, αναλαμβάνει σύμβουλος-οινολόγος στο οινοποιείο του Νασιάκου και του Κώστα Αντωνόπουλου, όπου και παραμένει για οκτώ περίπου χρόνια. Ο έρωτας με την τοπική ποικιλία Μοσχοφίλερο δεν αργεί και το 1989 ο Τσέλεπος φυτεύει το πρώτο αμπέλι. Το 1992 βγαίνει το πρώτο, πειραματικό κρασί και δύο χρόνια αργότερα το Κτήμα Τσέλεπου εγείρεται περήφανο στον αρκαδικό ουρανό. Από εκεί και έπειτα η ιστορία είναι γνωστή. Ο Τσέλεπος που, εν τω μεταξύ, παντρεύεται την ωραία και ευγενική Αμαλία, η οποία κατάγεται από τις Ρίζες Αρκαδίας, μεγαλώνει τον αμπελώνα, που σήμερα αριθμεί πάνω από 300 στρέμματα.

 

Ο ανήσυχος οινοποιός δεν θα σταματήσει όμως εδώ την οινική του δράση. Το 2003, ολοκληρώνοντας τις αναζητήσεις του μέσα στο πελοποννησιακό οινοπέδιο, επιλέγει και αγοράζει 85 στρέμματα ενός αμπελώνα 50 χρόνων, στην περιοχή Κούτσι Νεμέας, σε υψόμετρο 380 μέτρων. Επιλέγει τη συγκεκριμένη περιοχή για τη δυνατότητά της να παράγει κρασιά υψηλών προδιαγραφών και μακράς παλαίωσης. Πρόσφατα, μέσα στον αμπελώνα ανεγέρθηκε ένα λειτουργικό οινοποιείο, καθώς η νομοθεσία για τους Οίνους Προστατευόμενης Ονομασίας Προέλευσης απαιτεί όπως η οινοποίηση του κρασιού, που θα φέρει το ιστορικό όνομα Νεμέα, πραγματοποιείται εντός της οριοθετημένης αμπελουργικής ζώνης. Έτσι, ο Γιάννης Τσέλεπος γίνεται ο μοναδικός μικρός παραγωγός στην Ελλάδα, που αποκτά αμπελώνα και οινοποιείο σε δύο ιστορικές και πολυδύναμες αμπελουργικές περιοχές, τη Νεμέα και τη Μαντινεία. Και είναι τυχερός και μαζί ικανός, όπως από την αρχή σημείωσα, γιατί οι δύο αυτές ζώνες προσφέρουν εξαιρετικά κρασιά, που είναι συνάμα εμπορικά και προσφιλή στον καταναλωτή, όχι μόνο τον μέσο, αλλά και τον μυημένο. Και η Νάουσα είναι μία πολύ σημαντική περιοχή παραγωγής κόκκινων κρασιών, μόνο που δεν έχει την ικανότητα να πείθει τον καταναλωτή με την πρώτη, ούτε είναι σε θέση να κρατιέται σταθερή ανάμεσα στις εσοδείες, μια και είναι περισσότερο επιρρεπής στις κλιματολογικές συνθήκες. Θα μπορούσε κανείς, ωστόσο, να ισχυριστεί πως το Μοσχοφίλερο δεν έχει το βάθος, τη μεταλλικότητα και την πολυπλοκότητα του Ασύρτικου της Σαντορίνης, είναι εντούτοις εξαιρετικά συμβατό με το μεσογειακό κλίμα της χώρας και σαφώς πιο προσιτό στον μέσο καταναλωτή. Από την άλλη, δεν έχουμε πάντα ανάγκη ένα πολύπλοκο και πλούσιο λευκό, καθώς είναι στιγμές που επιζητούμε κάτι σαφώς πιο ελαφρύ και δροσιστικό. Είναι, λοιπόν, μεγάλη τύχη να έχεις να κάνεις με το Αγιωργίτικο της Νεμέας και το Μοσχοφίλερο της Μαντινείας. Και απαιτείται μεγάλη ικανότητα να τα φέρνεις βόλτα και τα δύο, καταφέρνοντας να τα αναδεικνύεις μέσα από τη σωστή καλλιέργεια και την κατάλληλη οινοποίηση.

 

Το Κτήμα Τσέλεπου

Προ ημερών, βρέθηκα για δύο ημέρες στο Κτήμα του συμπατριώτη μας Γιάννη Τσέλεπου. Περιηγήθηκα στους πανέμορφους αμπελώνες, τόσο της Νεμέας όσο και της Μαντινείας. Δοκίμασα όλα τα κρασιά και μαζί κάποιες παλιές εσοδείες. Κοντολογίς, οι εντυπώσεις μου: Η Μαντινεία μακράν η κορυφαία της χώρας, πράγμα γνωστόν άλλωστε. Η Μαντινεία Blanc de Gris (με λίγο βαρέλι), παρόλο που ήμουν έτοιμος να την απορρίψω προτού καν τη δοκιμάσω, ήταν πολύ καλή, καθώς η δρυς άφηνε χώρο στα πρωτογενή αρώματα της λεπτεπίλεπτης αυτής ποικιλίας. Το Gewürztraminer αρωματικό, θηλυκό ευχάριστο, το καλύτερο που βρίσκει κανείς στην Ελλάδα. Το Chardonnay ισορροπούσε θαυμάσια ανάμεσα στο ξύλο και το φρούτο, καταφέρνοντας να πείσει πως βρίσκεται δικαίως ανάμεσα στα κορυφαία τοπικής οινοποίησης. Το ροζέ Δρυόπη (από Αγιωργίτικο) πολύ καλό, η απλή Νεμέα το ίδιο, η Νεμέα Reserve θέλει χρόνο και περισσότερο ραφινάρισμα, αν και μπορεί να συγκαταλεχθεί ανάμεσα στις καλύτερες. Το Κτήμα Τσέλεπου Cabernet-Merlot είναι αξιοπρεπές, το αφρώδες Αμαλία ελκυστικότατο και, βεβαίως, το μοναδικό ελληνικό με ζύμωση στη φιάλη, το Αυλοτόπι 2009 ρωμαλέο, μυώδες, πολύπλοκο, υπόσχεται πολλά. Το κρασί όμως που με γοήτευσε και που μου έθεσε πάμπολλους προβληματισμούς σχετικά με τις ξενικές ποικιλίες και τη θέση τους στην Ελλάδα ήταν ο Κοκκινόμυλος (100% Merlot) της εσοδείας 2009. Το κρασί ήταν πραγματικά τεράστιο, δυνατό μα ταυτόχρονα φίνο και στρογγυλό, συνδύαζε δηλαδή άψογα τη δύναμη με τη φινέτσα, ένα χαρακτηριστικό που διέπει μόνο τα μεγάλα κρασιά βαθιάς παλαίωσης.

 

Θα μπορούσα να μιλώ ώρες για το Κτήμα Τσέλεπου και την εντυπωσιακή δουλειά που κάνει, η οποία και το έχει κατατάξει ανάμεσα στα κορυφαία κτήματα της χώρας. Ο προς γραφή χώρος, όμως, λιγοστεύει και θα πρέπει να επιφυλαχθώ για τα επόμενα σημειώματα, στα οποία και σκοπεύω να παρουσιάσω λεπτομερέστερα τα κρασιά του παραγωγού, που, ας σημειωθεί, εξάγει πια το ήμισυ σχεδόν της παραγωγής του σε Αμερική, Κίνα, Καναδά, Γερμανία, Κύπρο και αλλού.

 


19/08/2012

Άρθρα: Αμπελώνες

»

Κάποτε πρέπει να ωριμάσουμε

04/02/2024

»

Single Vineyard και άλλα τινά

01/10/2020

»

Εδώ Πελοπόννησος!

26/11/2017

»

Οινικές προτάσεις από Δράμα

19/06/2016

»

Η κρισιμότητα του υψομέτρου

15/02/2015

»

Κρήτη όπως Κύπρος…

17/03/2013

»

Μεταξύ Μαντινείας και Νεμέας

19/08/2012

»

Σαν πας στη Σαντορίνη

01/04/2012

»

Σαντορίνη, το καλύτερο λευκό του κόσμου;

25/03/2012

»

Νεμέα για τους τύπους

18/03/2012

»

Υπάρχει η έννοια της εσοδείας στο νησί;

28/06/2009

»

Πότε η χρονιά είναι καλή;

21/06/2009

»

Τα λαβωμένα σταφύλια

14/06/2009

»

Πόσα αμπέλια έχετε, παρακαλώ;

22/03/2009

»

Οι μεγάλες ημέρες των μικρών ονείρων

15/03/2009

»

Όχι άλλο Bordeaux!

28/08/2007

»

Και τώρα τι θα γίνουμε χωρίς Barberas;

15/07/2007

»

Μια βόλτα στο Πιεμόντε

13/07/2007

»

Το σταφύλι αποκαλύπτεται...

11/02/2007

»

Ο αμπελώνας

04/02/2007

Οίνου Συμβουλευτική Πάνω  |  Πίσω  |  Εκτύπωση  |  Εξειδικευμένη Αναζήτηση  |  Επικοινωνία  |  Αρχική Σελίδα