Αρχική Σελίδα  |  Επικοινωνία  |  Αναζήτηση:
Σάββατο, 6 Μαρτίου 2021
Cyprus Wine Pages

Τα 5 καλύτερα ελλαδικά κόκκινα



Αν και δεν είναι ίσως το πλέον δόκιμο, να επιχειρεί κανείς να επιλέγει τα καλύτερα κόκκινα κρασιά ολόκληρης χώρας, θεώρησα σκόπιμο να εκφέρω και τη δική μου άποψη επί του θέματος, καθώς παρακολουθώ εσχάτως μία σαφή προσπάθεια ανάδειξης των κορυφαίων κρασιών της Ελλάδας από διάφορα μέσα και οινικούς φορείς. Όχι ότι η άποψή μου θα αποσαφηνίσει το τοπίο, θα προσθέσει, όμως, αν μη τι άλλο, και το δικό της λιθαράκι στον προβληματισμό που αναπτύσσεται επί του θέματος. Έχω ήδη σταχυολογήσει στο προηγούμενο σημείωμά μου τα αξιολογικά εκείνα κριτήρια επάνω στα οποία θα βασιστεί η κρίση μου. Είπα ήδη πως χωρίς σαφή κριτήρια αξιολόγησης κρίση δεν στέκει. Είναι δε αυτονόητο να πω ότι το «μου αρέσει» δεν μπορεί να είναι κριτήριο, γιατί η αποτίμηση της οινικής ποιότητας δεν μπορεί να είναι ένα τόσο απλό στην εφαρμογή του ζήτημα.

Βασιζόμενος, λοιπόν, στα αξιολογικά κριτήρια που ήδη έχω παρουσιάσει και αναλύσει, πιστεύω πως τα καλύτερα κόκκινα του ελλαδικού αμπελώνα, σε τυχαία σειρά, είναι τα εξής:

 

Κτήμα Φουντή

Κατά την άποψή μου, το Κτήμα Φουντή είναι η καλύτερη Νάουσα που κυκλοφορεί στην αγορά. Δεν θα το χαρακτηρίσω παραδοσιακό ή μοντέρνο, οι όροι αυτοί πίνουν πολύ νερό κι εδώ μιλάμε για κρασί, θα το πω όμως ειλικρινές. Ειλικρινές γιατί εκφράζει την αμπελουργική καταγωγή του, γιατί οινοποιείται με μια σοβαρότητα χωρίς υπερβολές ή ελλείψεις, αλλά και γιατί απευθύνεται στον καταναλωτή σε μία τιμή που δεν τη συναντά κανείς εύκολα σε κρασιά τέτοιας ποιοτικής εμβέλειας. Πέρα από την αναντίλεκτη ποιότητά του, το Κτήμα Φουντή έχει αποδείξει μέσα από τις διαδοχικές εσοδείες ότι παραμένει σταθερό κι ότι η δυνατότητά του να παλαιώνει για μία εικοσαετία, τουλάχιστον, είναι απλώς αδύνατο να αμφισβητηθεί.

 

Άβατον Γεροβασιλείου

Πολλά λόγια και αμφιβολίες για τον Ευάγγελο Γεροβασιλείου δεν είναι εύκολο να πει κανείς, καθώς μιλάμε για έναν παραγωγό που σήκωσε το ελλαδικό αμπέλι και κρασί στους ώμους του. Το Άβατον, καμωμένο από Λημνιό, Μαυρούδι και Μαυροτράγανο, τρεις γηγενείς ποικιλίες της χώρας, είναι ένα σπάνιο κόκκινο ράτσας, ένα εμπνευσμένο δημιούργημα, ιδιοσυγκρασιακό, γεμάτο, πλούσιο, πολύπλοκο, το οποίο παράγεται για αριθμό εσοδειών, που είναι ικανός να μας πείσει για την κλάση, τη σταθερότητα, αλλά και τις δυνατότητες παλαίωσης του, οι οποίες εύκολα ξεπερνούν τα 25 έτη.

 

Επιλεγμένη Νεμέα Παρπαρούση

Στη Νεμέα, ενώ υπάρχει μία εξαιρετική ποικιλία, το Αγιωργίτικο, δεν έχουμε δει ακόμη αυτά που θα θέλαμε να δούμε. Τόσα χρόνια μετά την επανάσταση του ελλαδικού οίνου, η μοναδική Νεμέα που παραμένει σταθερή αξία, εκφραστική του τόπου και της ποικιλίας προέλευσής της είναι η Επιλεγμένη του Θανάση Παρπαρούση, ενός ευπατρίδη που παραμένει χαμηλών τόνων και ουσιαστικός στην αμπελουργική και οινολογική του προσέγγιση. Η Επιλεγμένη Νεμέα, που εμφιαλώνει σε εξαιρετικές μόνο χρονιές, είναι ό,τι πιο αντιπροσωπευτικό, θηλυκό, φίνο κι ευγενές μπορεί να συναντήσει κανείς, είναι δε ικανή να παλαιώσει για μία δεκαπενταετία.

 

Κοκκινόμυλος Τσέλεπου

Ο Κοκκινόμυλος του Τσέλεπου είναι ένα αριστοκρατικό Merlot, σαρκώδες, ζουμερό, τυλιγμένο στο φρούτο και στις μεταξένιες τανίνες, που μια γουλιά του σε βυθίζει σε κόσμους απόκοσμους. Ο Κοκκινόμυλος παράγεται εδώ και πολλά χρόνια, τα οποία μας έχουν πείσει για τη σταθερότητά του, τη δυνατότητά του να παλαιώνει για μία 25τία το λιγότερο, ενώ η τιμή του δεν αποτελεί εμπόδιο για κάποιον που θέλει να απολαμβάνει αυτό το κόκκινο από καιρού εις καιρόν.

 

Κτήμα Κατσαρού

Τελευταίο αλλά όχι έσχατο έχω αφήσει το Κτήμα Κατσαρού, δίχως αμφιβολία το καλύτερο Cabernet Sauvignon (20% Merlot) της χώρας κι ένα κόκκινο εφάμιλλο ομοποικιλιακών του διεθνούς αμπελώνα, είτε αυτά προέρχονται από το Μπορντό ή την Τοσκάνη ή την Καλιφόρνια κτλ. Το Κτήμα Κατσαρού, που στα χέρια του Ευριπίδη Κατσαρού εξελίσσεται διαρκώς, είναι ένα στιβαρό κόκκινο με απίστευτη συμπύκνωση, ρώμη, πλούτο, αλλά και ισορροπία και με δυνατότητες παλαίωσης που δεν διαθέτει κανένα άλλο κόκκινο στη χώρα, καθώς πιστεύω ακράδαντα ότι το κρασί μπορεί να παλαιώσει στις καλές του χρονιές εύκολα για 40 χρόνια, στις πλέον αδύναμες δε χρονιές για τουλάχιστον 30.


13/02/2021

Άρθρα: Αγαπημένα

»

Τα 5 καλύτερα ελλαδικά κόκκινα

13/02/2021

»

Κρασί όπως πανδημία

29/01/2021

»

Αν, όμως, άμωμος άνομος εστί ο άνωμος;

01/12/2020

»

Ο νόμος της ζούγκλας

09/06/2019

»

Ένα κρασί εξοχής, ένα κόκκινο για φιλέτο κι ο Κυβερνήτης της Καλιφόρνιας

16/03/2019

»

Στου βράχου τη σχισμάδα

28/02/2019

»

Της υπομονής και της αγάπης…

31/12/2017

»

Τα υψηλά της ζωής

22/03/2015

»

Οι άθλιοι

12/10/2014

»

Λίγο κρασί για τον ανήφορο της ζωής…

29/06/2014

»

Ωδή στη φινέτσα

16/03/2014

»

Τα 5 καλύτερα ελλαδικά κόκκινα

06/05/2012

»

Από τον εγκυκλοπαιδισμό στην κουλτούρα

22/01/2012

»

Χωρίς ετικέτα

22/05/2011

»

Όταν οι γκρεμοί γίνονται φιλέτα

10/04/2011

»

Από το Chevalier στον Chevalier

03/04/2011

»

Τα τετραθέμελα του κόσμου

20/02/2011

»

Το κρασί ως βίωμα

13/02/2011

»

Το κρασί ως lifestyle

06/02/2011

»

Το κρασί ως επάγγελμα

30/01/2011

Οίνου Συμβουλευτική Πάνω  |  Πίσω  |  Εκτύπωση  |  Εξειδικευμένη Αναζήτηση  |  Επικοινωνία  |  Αρχική Σελίδα