Αρχική Σελίδα  |  Επικοινωνία  |  Αναζήτηση:
Κυριακή, 1 Αυγούστου 2021
Cyprus Wine Pages

Αν, όμως, άμωμος άνομος εστί ο άνωμος;



Μία πολιτεία, διά να ασκεί πειθώ εις τους πολίτες, δεν μπορεί, βεβαίως, να είναι άνομη, παραβάτης, δηλαδή, των νόμων, που η ίδια ψηφίζει κι έχει την ευθύνη τήρησης. Ούτε, βεβαίως, μπορεί να είναι άνωμος, καθώς ώμοι κραταιοί και πλατιοί απαιτούνται, προκειμένου να στηριχθεί επάνω της το όποιο κοινωνικό, οικονομικό, πολιτικό ή άλλο οικοδόμημα. Οφείλει, εντούτοις, να είναι, κατά το ανθρωπίνως δυνατόν, άμωμος, προσφέροντας το καλό παράδειγμα, που αποτελεί την ύψιστη μορφή διδασκαλίας, εις το κοινό, τους πολίτες, εις αυτόν που οι απανταχού της γης πολιτικοί καλούν «λαό». Βλέπετε, πλησιάζουν Χριστούγεννα, αλλιώτικα εφέτος, αλλά Χριστούγεννα, οπότε, επιδεικνύοντας μία κάποια αβρότητα και μία κάποια καταδεκτικότητα και τάση συγχώρεσης, ομιλώ γενικώς και αορίστως περί πολιτείας, παραμένοντας πιστός στο πνεύμα των γιορτινών ημερών που έπονται. Εξάλλου, μόλις προ ολίγου στόλισα το δέντρο εις την οικία μου, παρουσία των δύο μου θυγατέρων, ηλικίας δημοτικού σχολείου, που αμέριμνες και άμωμες ούσες αλάλαζαν και κελαηδούσαν στη θέα του πλαστικού δενδρυλλίου, μη σκαμπάζοντας από ιούς, μέτρα και καραντίνες.

 

Διάβασα χθες το κείμενο της απελπισίας και της συμφοράς του φίλου μου Παναγιώτη Μέντζη, της γνωστής, ιστορικής, θα έλεγα, ταβέρνας Ζανέττος στην παλιά Λευκωσία. Ο άνθρωπος αυτός, που πασκίζει μία ζωή να κρατήσει σε ένα επίπεδο τη δουλειά του, να τη συντηρήσει, να την αναπτύξει, να κερδίσει και να ζήσει τα παιδιά του από αυτήν, βρίσκεται, όπως όλοι οι συνάδελφοί του, σε κατάσταση απελπισίας, γιατί κάποιοι «άμωμοι» αποφάσισαν να μας κλείσουν σπίτι από τις 9 το βράδυ, τα δε μαγαζιά από τις 7! Είναι όλα αυτά τα παλικάρια που έχουν καταστεί εσχάτως τηλεοπτικοί αστέρες και που σκέφτονται διάφορα, τα οποία προτείνουν στον Πρόεδρό μας προκειμένου να αποφασίσει. Να αποφασίσει τι, όμως; Ποιος θα βάλει λουκέτο ή μη; Ποιος θα τινάξει πρώτος τα μυαλά του στον αέρα; Ποιος θα περιπέσει πρώτος σε κατάθλιψη;

 

Θα μου πείτε: ποιος είσαι εσύ, ρε κύριε, που θα μας κρίνεις; Γιατρός είσαι; Ειδήμων είσαι; Γιατί ομιλείς; Πρώτα απ’ όλα, ομιλώ γιατί τον νυν Πρόεδρο τον έχω ψηφίσει και γι’ αυτό έχω έναν λόγο παραπάνω να ζητάω εξηγήσεις για τα όσα συμβαίνουν στον τόπο μου αυτήν τη στιγμή. Δεν είμαι ακελικός, αριστερός, τέλος πάντων, αντιπολιτευόμενος και πνέω μένος κατά της Κυβερνήσεως. Ούτε, βεβαίως, δεξιός ή κεντρώος ή σοσιαλιστής ή κάτι απ’ όλα αυτά τα μασκαραλίκια είμαι, απλώς είμαι σκεπτόμενος άνθρωπος και κρίνω πάντοτε κατά περίπτωση, δεν είμαι ερίφιο να με τραβολογάνε από το χαλινάρι όλοι αυτοί οι σπουδαγμένοι αγράμματοι και συμφεροντολόγοι της οκάς. Τους ψήφισα, λοιπόν, και γι’ αυτό παίρνω κι εγώ τον λόγο μια φορά, τόσοι και τόσοι μιλήσανε, αρθρογραφήσανε, εμείς γιατί όχι; Δεύτερον, ειδικότητα εις τα ιατρικά ουδεμίαν διαθέτω, αλλά, ελπίζω ότι μου έχουν ακόμη απομείνει ολίγα ψήγματα λογικής, διά της επικλήσεως της οποίας μπορώ να εκφέρω άποψη, γιατί, εκεί που η λογική απουσιάζει τα μέτρα κρίνονται.

 

Ποια είναι, λοιπόν, η λογική του να είναι ανοιχτά τα εμπορικά κέντρα και οι καφετέριες ολημερίς και ο εστιάτορας να είναι υποχρεωμένος να κλείνει στις 7, ώρα που ισοδυναμεί με αδυναμία λειτουργίας; Πέστε μας, ποια είναι η λογική, ποιος εισηγήθηκε αυτό το μέτρο, γιατί ποιος το ενέκρινε όλοι γνωρίζουμε. Και ποια είναι η λογική να μας κλείνουν στα σπίτια μας από τις 9, να μην μπορούμε να δειπνήσουμε με τη μάνα μας, βρε αδερφέ, με τον αδελφό μας, με τη φιλενάδα μας, με τον φίλο μας; Είναι τόσο μεγάλο το πρόβλημα σε αυτόν τον καταρημαγμένο τόπο, που μας είναι απαραίτητο το κέρφιου;

 

Δεν θα αναπτύξω εδώ τις απόψεις μου για το πώς έπρεπε να χειριστούμε την πανδημία αντί να αντιγράφουμε τυφλά τα μέτρα μεγάλων χωρών και μεγαλουπόλεων του εξωτερικού, δεν έχω, άλλωστε, και το κουράγιο. Αλλά, δεν μπορώ να βλέπω ανθρώπους που πάσκισαν για δεκαετίες να στήσουν μια δουλειά, που την πονάνε, που την έχουν στο πετσί τους, οι οποίοι να καλούνται τώρα να την κλείσουν, αναμένοντας τον άλφα ή τον βήτα να τους πει διά τηλεοράσεως, από την ασφάλεια του γραφείου του, πότε, πώς και πόσο θα την ανοίξει. Έλεος, έλεος, έλεος αδελφοί!


01/12/2020

Άρθρα: Αγαπημένα

»

Στο έλεος της Αγγλικής

20/04/2021

»

Τα 5 καλύτερα ελλαδικά κόκκινα

13/02/2021

»

Κρασί όπως πανδημία

29/01/2021

»

Αν, όμως, άμωμος άνομος εστί ο άνωμος;

01/12/2020

»

Ο νόμος της ζούγκλας

09/06/2019

»

Ένα κρασί εξοχής, ένα κόκκινο για φιλέτο κι ο Κυβερνήτης της Καλιφόρνιας

16/03/2019

»

Στου βράχου τη σχισμάδα

28/02/2019

»

Της υπομονής και της αγάπης…

31/12/2017

»

Τα υψηλά της ζωής

22/03/2015

»

Οι άθλιοι

12/10/2014

»

Λίγο κρασί για τον ανήφορο της ζωής…

29/06/2014

»

Ωδή στη φινέτσα

16/03/2014

»

Τα 5 καλύτερα ελλαδικά κόκκινα

06/05/2012

»

Από τον εγκυκλοπαιδισμό στην κουλτούρα

22/01/2012

»

Χωρίς ετικέτα

22/05/2011

»

Όταν οι γκρεμοί γίνονται φιλέτα

10/04/2011

»

Από το Chevalier στον Chevalier

03/04/2011

»

Τα τετραθέμελα του κόσμου

20/02/2011

»

Το κρασί ως βίωμα

13/02/2011

»

Το κρασί ως lifestyle

06/02/2011

Οίνου Συμβουλευτική Πάνω  |  Πίσω  |  Εκτύπωση  |  Εξειδικευμένη Αναζήτηση  |  Επικοινωνία  |  Αρχική Σελίδα