Ανταπόκριση από τη Λευκάδα, Μέρος Β

Για τον πηγαιμό στη Λευκάδα τα είπαμε, ομοίως και για την άτακτη ανάπτυξή της, αλλά και για το ξεπούλημά της στους ξένους. Παρά ταύτα, κι επειδή το βήμα ετούτο είναι κυρίως βήμα οινικό, ας εξετάσουμε λίγο την αμπελοοινική κατάσταση στο νησί.

Στη Λευκάδα καλλιεργούνται, κυρίως, δύο τοπικές ποικιλίες, η ερυθρή Βερτζαμί και η λευκή Βαρδέα. Η πρώτη, η οποία φύεται και στην Κύπρο, όπου ονομάζεται Λευκάδα, είναι πιθανότατα ιταλικής προελεύσεως, καθώς εικάζεται ότι ήρθε στο νησί επί Ενετοκρατίας. Είναι μία ποικιλία βαφική, θα έλεγα, καθώς διακρίνεται από ένα πολύ βαθύ κόκκινο, σχεδόν μαύρο χρώμα, ενώ αρωματικά είναι πυκνή και έντονη, γευστικά δε είναι σε θέση να δώσει πλούσια κόκκινα, με τονισμένη οξύτητα, αλλά και έντονες συχνά τανίνες, που χρειάζονται χρόνο στο δρύινο βαρέλι και στη φιάλη, προκειμένου να καταλαγιάσουν. Το μεγαλύτερο και πιο οργανωμένο οινοποιείο στο νησί είναι η Λευκαδίτικη Γη, στο χωριό Σύβρος, στη νότια Λευκάδα, του οινολόγου Δημήτρη Ρομποτή, τον οποίο συνάντησα σε μια σύντομη στάση μου στην οινοποιία του, έχοντας μία ευχάριστη συνομιλία μαζί του, αν και βρέθηκα εκεί συν γυναιξί και τέκνοις, απροειδοποίητα. Τον ευχαριστώ πολύ γι’ αυτό.

Δοκίμασα δύο εσοδείες από το ερυθρό Λευκαδίτικη Γη, αυτές του 2023 και 2024, δείχνοντας μία ελαφριά προτίμηση προς την πρώτη, ίσως γιατί την πρώτη την απόλαυσα από το μπαλκόνι του δωματίου μου, ατενίζοντας το λευκαδίτικο γαλάζιο! Και για να μιλήσουμε ολίγον πιο σοβαρά, το 2023 ήταν ελαφρώς αρωματικότερο και πιο συμπυκνωμένο γευστικά, χρωματικά δε ήταν σχεδόν μαύρο.

Η έτερη γηγενής ποικιλία του νησιού είναι η Βαρδέα, μια σπάνια, λευκή ποικιλία οιναμπέλου, που καλλιεργείται κυρίως στη νότια Λευκάδα (σε περιοχές όπως ο Άγιος Πέτρος, ο Σύβρος, η Βασιλική, η Κοντάραινα και το Μαραντοχώρι), αποτελώντας σημαντικό κομμάτι της τοπικής αμπελουργικής κληρονομιάς. Δίδει κρασιά αχνοκίτρινα ή λευκοπράσινα, γευστικά πλούσια και με καλή οξύτητα. Χωρίς συζήτηση, τόσο το Βερτζαμί όσο και η Βαρδέα είναι δύο ποικιλίες που αξίζουν την προσοχή μας, δύο κρασοστάφυλα με εξαιρετική ιδιοπροσωπία, καθώς διαθέτουν κάποια πολύ ιδιαίτερα οργανοληπτικά χαρακτηριστικά. Τα καλύτερα δείγματα κρασιών από τις δύο τοπικές ποικιλίες προέρχονται, κυρίως, από το οινοποιείο Λευκαδίτικη Γη και την οινοποιία Σύφλογο, που βρίσκεται στα ορεινά Πλατύστομα. Πρόκειται για μια οικογενειακή εκμετάλλευση, που παράγει, εκτός από Βερτζαμί και Βαρδέα, μικρό αριθμό φιαλών από πολύ σπάνιες τοπικές ποικιλίες όπως το Μαυροπάτρινο, η Χλώρη και το Ασπροβάρτζαμο. Πέρασα από το Σύφλογο, οδηγώντας από οδούς στενές, μαιανδρικές και επικίνδυνες, δυστυχώς, όμως, οι οινοποιοί απουσίαζαν, οπότε αναγκάστηκα να ακούσω και πάλι τη συζυγική μουρμούρα, η οποία επιμένει να προειδοποιώ και να οργανώνω εκ των προτέρων τις επισκέψεις μου στις οινοποιητικές μονάδες της Ελλάδος, και όχι μόνο. Από την άλλη, με έχουν κουράσει πια οι επισημότητες και οι οργανωμένες εκ των προτέρων επισκέψεις, καθώς πλέον με ξεκουράζουν μόνο οι έκτακτες και χαλαρές επαφές με τους οινοποιούς. Μεγαλώνοντας, βλέπετε, αναπτύσσει κανείς ουκ ολίγες ιδιοτροπίες, όταν δε κάποιος έχει έφεση προς το ιδιότροπο, τα πράγματα γίνονται ακόμη δυσχερέστερα.

Για τη λευκαδίτικη γαστρονομία θα επανέλθω…

06/08/2026