Αρχική Σελίδα  |  Επικοινωνία  |  Αναζήτηση:
Πέμπτη, 14 Δεκεμβρίου 2017
Cyprus Wine Pages

Όπου γυρίσεις, φελλός!



Τις τελευταίες ημέρες βρέθηκα ενώπιον ενός πρωτόγνωρου φαινομένου. Κάθε κρασί που άνοιγα είχε φελλό! Να το εξηγήσω καλύτερα. Φελλό έχουν, ως γνωστόν, όλα (ή σχεδόν όλα) τα κρασιά. Ελαττωματικό, όμως, φελλό υποτίθεται πως έχουν μόνο ελάχιστα, άλλοι λένε 2-3%, άλλοι το ανεβάζουν στο 4-5%, τέλος πάντων, μια μικρή μειοψηφία κρασιών έχει την ατυχία να πωματίζεται με προβληματικό φελλό, ο οποίος καταστρέφει κάθε άρωμα και κάθε γεύση. Την περασμένη βδομάδα, εντούτοις, άνοιξα πολλά κρασιά, τα μισά από τα οποία είχαν φελλό! Κάποια δε εξ αυτών ακριβά και κομματάκι σπάνια, έπαθα συνεπώς μια πρωτοφανή ματαίωση, η οποία με προβλημάτισε για το κατά πόσον το φυσικό αυτό υλικό, που ακούει στο όνομα «φελλός», θα συνεχίσει να ταλαιπωρεί τις αισθήσεις μας, αλλά και την τσέπη μας.

 

Παλαιότερα εξήγησα τι είναι και πού ακριβώς οφείλεται η αστοχία αυτή των φελλών. Επανέρχομαι εν τάχει: σε ένα ποσοστό φελλών αναπτύσσονται κάποιες απωθητικές οσμές, οι οποίες σκεπάζουν κάθε άλλο άρωμα και κάθε γεύση. Ένας αμύητος καταναλωτής μπορεί να μην τις αντιληφθεί και να πιει το κρασί, ένας μυημένος, όμως, είναι αδύνατο να το βάλει στο στόμα, ούτε καν να το πλησιάσει στη μύτη, συνεπώς το κρασί πάει για τον νεροχύτη ή το μαγείρεμα, αφού με το βράσιμο οι δυσάρεστες αυτές οσμές χάνονται. Οι οσμές αυτές προέρχονται από μια αβλαβή για τον άνθρωπο ουσία, που είναι διεθνώς γνωστή ως TCA (τριχλωροανισόλη). Δυστυχώς, η βιομηχανία του φελλού δεν έχει, παρά τις επίμονες προσπάθειες, καταφέρει να απαλλαγεί από αυτές τις αστοχίες, οι οποίες οδήγησαν σταδιακά, αλλά σταθερά, στην καθιέρωση άλλων υλικών, όπως είναι τα πλαστικά πώματα σε σχήμα φελλού ή τα βιδωτά πώματα τύπου stelvin. Είναι πολύ σκληρό να κρατάς για χρόνια μία φιάλη ακριβού κρασιού στην κάβα σου, να το αναμένεις να πιάσει κορφή και την πιο «ιερή» ώρα να σου βγαίνει με προβληματικό φελλό και να ’σαι αναγκασμένος να το απορρίψεις στον νεροχύτη. Η ματαίωση είναι μεγάλη και ικανή να σε ωθήσει να βγάλεις από τη ζωή σου κάθε φελλό.

 

Βεβαίως, αν η ματαίωση αυτή οδηγούσε και στην απαλλαγή μας από τους κάθε λογής φελλούς που μας περιτριγυρίζουν, τους διάφορους πολιτικάντηδες, λόγου χάρη, τους απειράριθμους αυλοκόλακες, τους δήθεν και τους τυχάρπαστους με τους οποίους έχει γιομίσει ο τόπος, χαλάλι και το κρασί και το κολονάτο! Έλα όμως που δεν είναι έτσι τα πράγματα.

 

Το δύσκολο για έναν οινόφιλο είναι να του δοθεί για μια φορά η ευκαιρία να μυρίσει ένα κρασί με ελαττωματικό φελλό, για να αποθηκεύσει έτσι στη μνήμη του τη σχετική οσμή, την οποία θα ανακαλεί κάθε φορά που έχει την ατυχία να πέφτει σ’ έναν «φελλωμένο» οίνο. Βρεγμένη λινάτσα, μούχλα, υγρό κελάρι, αυγά «βούρκα», είναι συνήθως οι οσμές που αναδίδει ένας προβληματικός φελλός. Υπάρχουν, όμως, και κάποια πράγματα που μπορούν να μας προϊδεάσουν, τα οποία παρατήρησα μέσα από την εμπειρία μου στον χώρο της γευστικής δοκιμής. Καταρχάς, έχω προσέξει πως συχνότερα εμφανίζεται ελαττωματικός φελλός σε φιάλες που ήταν για καιρό όρθιες παρά σε φιάλες που βρισκόντουσαν σε ύπτια θέση. Ίσως αυτό να είναι κάτι εντελώς τυχαίο, θα ήταν, ωστόσο, ενδιαφέρον να το ερευνήσει κανείς περαιτέρω. Πρόσεξα, επίσης, πως όταν, κατά την αφαίρεση του φελλού με το ανοιχτήρι, αυτός κοπεί από τη μέση περίπου, υπάρχει μία σοβαρή ένδειξη ότι μιλάμε για ένα προβληματικό πώμα. Συχνά παρατηρώ και κάτι άλλο: την ώρα που βιδώνω την αρίδα του ανοιχτηριού στον φελλό, αν νιώσω ότι κάπου στη μέση της πορείας η αρίδα δεν προχωρεί αβίαστα, αλλά εκτρέπεται δεξιά ή αριστερά είναι πιθανό ο φελλός να παρουσιάζει πρόβλημα. Όλα αυτά δεν είναι παρά κάποιες εμπειρικές παρατηρήσεις, που σε καμία περίπτωση δεν θα μπορούσαν να θεωρηθούν γνώση, πόσω μάλλον αξίωμα. Είναι απλώς κάποιες «ενδείξεις» που προέκυψαν μέσα από την προσωπική μου εμπειρία, τις οποίες αναφέρω προκειμένου να βοηθήσω τον καταναλωτή να αρχίσει να υποψιάζεται ποια κρασιά μπορεί να διαθέτουν ελαττωματικό φελλό.

 

Όση κι αν είναι η  απογοήτευση, όμως, που ένας προβληματικός φελλός μας προκαλεί, δεν έχουμε ακόμη, ευτυχώς ή δυστυχώς, στη διάθεσή μας κάποιο άλλο αποτελεσματικότερο και πιο αξιόπιστο μέσο για τον πωματισμό των κόκκινων, κυρίως, κρασιών βαθιάς παλαίωσης, τα οποία χωρίς τη συμβολή του φυσικού αυτού υλικού δεν μπορούν να εξελιχθούν στη φιάλη. Για όλα τα άλλα και κυρίως για τα βραχυπρόθεσμης κατανάλωσης λευκά και ροζέ, αλλά και για τα πιο απλά και καθημερινά κόκκινα ουδεμία ένσταση δεν υπάρχει για τη χρήση των πλαστικών πωμάτων σε σχήμα φελλού ή, ακόμη καλύτερα, για τη χρήση των βιδωτών πωμάτων, όσο κι αν αυτά απωθούν πολλούς καταναλωτές, οι οποίοι θεωρούν ότι τα πώματα αυτά αφαιρούν από το κρασί τον ρομαντισμό του.


05/02/2012

Άρθρα: Γευσιγνωσία

»

Πού έγκειται η διαφορά;

02/04/2017

»

Λευκά που σημάδεψαν μια χώρα

12/02/2017

»

Τρακόσια κρασιά με €15

06/11/2016

»

Τοπικά κόκκινα παλαίωσης

18/09/2016

»

Γιορτινά κόκκινα

27/12/2015

»

Η δύναμη της στιγμής

22/02/2015

»

Φθηνά αλλά παλαίωσης…

08/02/2015

»

Το ζήτημα της αλκοόλης

01/02/2015

»

Όταν τα έχεις…τρακόσια

07/12/2014

»

Λευκά για το κρύο…

22/12/2013

»

Μακριά από τη θλίψη…

15/12/2013

»

Όπου γυρίσεις, φελλός!

05/02/2012

»

Κρασιά διά της αφαιρέσεως…

18/12/2011

»

Λευκά σε ρόλο κόκκινου

02/10/2011

»

Όσα το οξυγόνο αποκαλύπτει...

07/08/2011

»

Η αξιολόγηση ως γεωγραφία

08/05/2011

»

Πόσο σωστά δοκιμάζουμε;

01/05/2011

»

Όταν ο βαθμός γίνεται σταθμός…

17/04/2011

»

Τα κρασιά της γιορτής

19/12/2010

»

Όταν το κρασί είναι ελαττωματικό

12/12/2010

Οίνου Συμβουλευτική Πάνω  |  Πίσω  |  Εκτύπωση  |  Εξειδικευμένη Αναζήτηση  |  Επικοινωνία  |  Αρχική Σελίδα