Η τυποποίηση των υπεραγορών

Περπατάω στους διαδρόμους γνωστής υπεραγοράς της Λευκωσίας. Καθώς ολοκληρώνω τα ψώνια μου, κάνω και μία γύρα από την κάβα να δω μήπως υπάρχει καμία εξέλιξη. Προς επιβεβαίωση των υποψιών μου, όχι μόνο δεν βλέπω εξέλιξη, αλλά συναντώ ένα πισωγύρισμα, τόσο ως προς τις επιλογές των διαθέσιμων προς πώληση κρασιών όσο και ως προς το επίπεδο της φρεσκάδας τους. Χαρακτηριστικά αναφέρω ένα ουχί φθηνό ροζέ από τη Δράμα, που έχει μείνει στην εσοδεία του 2021, αλλά κι ένα ακόμη βορειοελλαδικό ροζέ που έχει σταματήσει στο 2023, μα και τα πλείστα των λευκών, που έχουν κι αυτά μείνει, τα πλέον φρέσκα εξ αυτών, στο 2024. Τώρα που το καλοσκέφτομαι, κακώς δεν τράβηξα μερικές φωτογραφίες, αλλά, βλέπετε, το κινητό το αφήνω πάντοτε στο αμάξι όταν κατεβαίνω σε κάποιο κατάστημα, μια και επιθυμώ να ψωνίσω απερίσπαστος.

Εν τω μεταξύ, όλες οι επιλογές μία από τα ίδια. Τα ίδια τετριμμένα κρασιά-μάρκες, που τα τρώμε στη μάπα εδώ και δεκαετίες, τα ίδια και τα ίδια εμπορικά σήματα, οι ίδιες και οι ίδιες, αδιάφορες ετικέτες, οι ίδιες και οι ίδιες πιασάρικες φιάλες, βαρεθήκαμε πια, φθάνει! Τόσα κρασιά κυκλοφορούν στο οινεμπόριο Κύπρου και Ελλάδας, δεν μπορούν να συνθέσουν οι άνθρωποι μία, να μην την πω άριστη, αξιόλογη ανθολογία κρασιών από την αγορά και να την προσφέρουν προς πώληση στο πελατολόγιό τους;

Κι ας πούμε ότι δεν ξέρουν, δεν λέω, είναι δύσκολο να παρακολουθήσει κανείς την πληθώρα κρασιών που κινείται στην αγορά, δεν μπορούν να βρουν εκεί πέρα έναν άνθρωπο με γνώσεις να του δώσουν πέντε δεκάρες να σουλουπώσει την κατάσταση; Εδώ υπάρχουν υπεραγορές που κάνουν τζίρους εκατοντάδων εκατομμυρίων ευρώ τον χρόνο, στην Ελλάδα υπάρχουν αλυσίδες λιανικής που κινούνται με δισεκατομμύρια, είναι τόσο δύσκολο να δώσουν πέντε-δέκα χιλιάρικα σε έναν άνθρωπο να συμμαζέψει την κατάσταση;

Δύσκολο οικονομικά δεν είναι, αυτό είναι το βέβαιον, είναι πολύ δύσκολο, όμως, εμπορικά ή, τουλάχιστον, κατά πώς αντιλαμβάνονται οι συγκεκριμένοι επιχειρηματίες την εμπορικότητα, η οποία, βεβαίως, προσμετρείται σε ποσοστό εκπτώσεως κι όχι σε ποσοστό εκπτώσεως εν συναρτήσει με την ποιότητα του προϊόντος. Προτείνονται, λόγου χάρη, δύο Νεμέες σε κάποια υπεραγορά. Η μία είναι επιεικώς μέτρια και συνοδεύεται από έκπτωση 40 τοις εκατόν επί του τιμολογίου, η άλλη είναι εξαιρετική, είναι δύο-τρία ευρώ ακριβότερη και προσφέρεται με έκπτωση 30 τοις εκατόν επί του τιμολογίου. Ποια θα επιλέξει ο έμπορος; Μα, φυσικά, την πρώτη. Ούτε τον ενδιαφέρει ούτε ξέρει ούτε θέλει να μάθει, τόσο απλά! Και κάπως έτσι μας έχουν όλοι επιβάλει μία άνευ προηγουμένου οινική μονοτονία. Και μη χειρότερα!