Αρχική Σελίδα  |  Επικοινωνία  |  Αναζήτηση:
Κυριακή, 22 Οκτωβρίου 2017
Cyprus Wine Pages

Όταν τα έχεις…τρακόσια



Θα αναρωτιέστε ποιον θα πάρω πάλι στο βρομόστομά μου. Ποιον φουκαριάρη πάλι θα ψέξω για το άλφα ή για το βήτα ατόπημα. Ο τίτλος όμως του σημερινού σημειώματος είναι παραπλανητικός. Το «τρακόσια» δεν αναφέρεται στα δράμια ή τα γραμμάρια κάποιου ανθρώπινου εγκεφάλου, αλλά στα κρασιά μιας κάβας. Μιας κάβας-wine bar που δραστηριοποιείται τα τελευταία χρόνια στην πρωτεύουσα. Που πορεύεται με μεράκι, με γνώση, με επαγγελματισμό από την πρώτη ημέρα της λειτουργία της. Αναφέρομαι, βεβαίως, στο Vino Cultura επί της Κυριάκου Μάτση. Ο λόγος της νέας αυτής αναφοράς στην εν λόγω κάβα δεν είναι άλλος από την εκδήλωση που προ ημερών διοργάνωσε στους χώρους της.

Ένα διήμερο γεμάτο κρασί. Ένα διήμερο-οινική όαση, κατά τη διάρκεια του οποίου οι εν Κύπρω οινόφιλοι είχαν την εξαιρετικά σπάνια δυνατότητα να δοκιμάσουν όχι πέντε και δέκα ετικέτες μα τρακόσες συνολικά. Και όχι απλώς κάποιες συνηθισμένες ετικέτες χαμηλής τιμολόγησης (όχι πως σνομπάρουμε τέτοιες δοκιμές), αλλά ετικέτες από όλο το τιμολογιακό φάσμα. Επιλεγμένα τοπικά κρασιά, φρέσκιες και παλαιωμένες Νάουσες του Δαλαμάρα και του Θυμιόπουλου, δροσιστικές και μοσχοβόλες Ρομπόλες, δυσεύρετες ξηρές Μαυροδάφνες, μεγαλειώδεις Σαντορίνες από το Κτήμα Αργυρού, ατίθασα Riesling από Γερμανία και Αυστρία, δεκτικά παλαίωσης, πολύπλοκα αρωματικά και γευστικά Barolo και Barbaresco, αξιολογότατα Brunello di Montalcino, στιβαρά Amarone μέχρι το ακριβότερο ροζέ του πλανήτη από την Προβηγκία, μεγαλωμένο σε δρύινα κρασοβάρελα μα συνάμα αέρινο, λεπτό και φίνο.

Όλα αυτά τα κρασιά, τα 300 στον αριθμό επαναλαμβάνω, μπορούσε κανείς να  τα γευτεί με μόνο 10 ευρώ! Ένα Barolo να δοκίμαζες και μόνο ήταν αρκετό για να αιτιολογήσει το χρηματικό αντίτιμο που οι διοργανωτές σε καλούσαν να καταβάλεις. Αυτή η δοκιμή των 300 κρασιών από κάθε γωνιά του πλανήτη ήταν η σημαντικότερη που έλαβε χώρα στην πρωτεύουσα τα τελευταία χρόνια. Δεν θυμάμαι να έχει ξαναγίνει κάτι ανάλογο στο παρελθόν, με τόσα πολλά και ακριβά κρασιά σε κάποια κάβα της χώρας. Και γι’ αυτό αξίζουν θερμά συγχαρητήρια στους συντελεστές του εγχειρήματος, οι οποίοι όχι μόνο διέθεσαν προς δοκιμή τόσα πολλά και σημαντικά κρασιά, αλλά φρόντισαν να έχουν κατά το διήμερο της εκδήλωσης αρκετούς παραγωγούς μαζί τους. Τον Πέτρο Μαρκαντωνάτο του Κτήματος Gentilini από την Κεφαλονιά, τον Θάνο Ντούγκο από τη Ραψάνη, αλλά και εκπροσώπους από το Κτήμα Αργυρού, το Schloss Vollrads από την Αυστρία και τον Piccini από την Ιταλία. Είχαν λοιπόν οι συμμετέχοντες την ευκαιρία να δοκιμάσουν τα κρασιά και να συζητήσουν με τους ίδιους τους παραγωγούς όλες εκείνες τις σημαντικές λεπτομέρειες, που μπορεί κανείς να μην υποψιάζεται καν, γεγονός όμως είναι πως μετρούν και μάλιστα ιδιαίτερα για την κατανόηση αυτού που καλούμε αμπέλι και οίνος.

Εκείνο, εντούτοις, που ομολογώ ότι με προβλημάτισε είναι το μέγεθος της προσέλευσης, το οποίο αν και δεν μπορεί να θεωρηθεί ευκαταφρόνητο (200 περίπου άτομα πέρασαν για δοκιμή μόνο την Κυριακή), δεν μπορεί να ικανοποιεί απόλυτα. Όταν με δέκα μόλις ευρώ έχει κανείς στα πόδια του την οικουμένη όλη, δεν μπορούμε να λέμε ότι οι 200 που πέρασαν είναι και το μεγάλο νούμερο. Μεγάλο νούμερο θα ήταν το 1000. Να περάσουν χίλια τουλάχιστον άτομα όλο το διήμερο και να γευτούν ό,τι τραβάει η ψυχή τους. Δεν πέρασαν όμως. Και το ερώτημα που τίθεται είναι γιατί δεν πέρασαν. Ήταν ακριβό το εισιτήριο εισόδου; Ήταν τα κρασιά της πλάκας; Ήταν οι οίνοι της γευσιγνωσίας γνωστοί και χιλιοδοκιμασμένοι;  Ήταν τα κρασιά λίγα στον αριθμό, που δεν άξιζε να μπει κανείς στον κόπο να πάει μέχρι την κάβα; Ήταν το περιβάλλον απωθητικό; Ήταν η τοποθεσία δύσκολη και ο χώρος για στάθμευση λιγοστός; Ήταν οι ώρες και οι ημέρες άβολες; Ήταν οι ιδιοκτήτες τύποι αντιπαθητικοί και εξυπνάκηδες, που έκαναν τον κόσμο να τους αποστρέφεται; Τίποτα απ’ όλα αυτά!

Ένας είναι ο λόγος και μοναδικός: είναι λιγοστοί, ελάχιστοι, θα έλεγα, οι οινόφιλοι της νήσου. Όσο κι αν παινευόμαστε ότι ανέβηκε η ποιοτική και ποσοτική στάθμη των οινοφίλων της χώρας, όσο κι αν διαλαλούμε ότι έχουμε προοδεύσει τελευταίως, όσα και να λέμε, το γεγονός παραμένει ένα: δεν υπάρχει η κρίσιμη εκείνη μάζα φίλων του κρασιού, που θα μετουσιώσει ακόμη και την πλέον απαιτητική και προσεγμένη γευσιγνωσία σε τρομερή επιτυχία, σε εκδήλωση στην οποία θα φεύγουν δέκα και θα έρχονται πενήντα, σε event (που λένε και οι νεοκύπριοι) το οποίο θα κάνει πάταγο.

Τα όσα σήμερα παραθέτω δεν είναι καθόλου άσχετα με τα όσα προ μίας εβδομάδας σημείωνα από τούτο το βήμα. Όταν έλεγα την περασμένη Κυριακή ότι οι κάβες και τα μπαρ κρασιού δεν έχουν ψωμί, αυτό ακριβώς εννοούσα. Ότι, δηλαδή, βρισκόμαστε ακόμη στο στάδιο της μόδας, της ακούσιας τάσης, της «ανάγκης» να είμαστε ως μαγαζάτορες, ως άνθρωποι της εστίασης, ως επιχειρηματίες «in». Απέχουμε ακόμη πολύ από το να γίνουμε γνήσιοι οινόφιλοι, όχι για κανέναν άλλο λόγο, παρά για το ότι δεν το έχουμε στο αίμα μας. Η αγάπη προς το κρασί εκκινεί από το οικογενειακό τραπέζι, στο οποίο όλο και πιο αραιά καθόμαστε. Η ανάγκη για κρασί γεννιέται μόνο όταν ζεσταίνονται οι καρδιές, μόνον όταν το ζευγάρι, η οικογένεια στρώνεται γύρω από ένα τραπέζι με σπιτικό φαγητό και μπόλικη αγάπη. Από εκεί ξεκινά η γνωριμία, που θα γίνει πάθος για το κρασί και θα μας κάνει να ανασκουμπωθούμε όταν προκύψει μια καλή ευκαιρία να δοκιμάσουμε κι άλλες κι άλλες γεύσεις, νέες ετικέτες, καινούργιους αμπελότοπους, πρωτοφανέρωτους πολιτισμούς.


07/12/2014

Άρθρα: Γευσιγνωσία

»

Πού έγκειται η διαφορά;

02/04/2017

»

Λευκά που σημάδεψαν μια χώρα

12/02/2017

»

Τρακόσια κρασιά με €15

06/11/2016

»

Τοπικά κόκκινα παλαίωσης

18/09/2016

»

Γιορτινά κόκκινα

27/12/2015

»

Η δύναμη της στιγμής

22/02/2015

»

Φθηνά αλλά παλαίωσης…

08/02/2015

»

Το ζήτημα της αλκοόλης

01/02/2015

»

Όταν τα έχεις…τρακόσια

07/12/2014

»

Λευκά για το κρύο…

22/12/2013

»

Μακριά από τη θλίψη…

15/12/2013

»

Όπου γυρίσεις, φελλός!

05/02/2012

»

Κρασιά διά της αφαιρέσεως…

18/12/2011

»

Λευκά σε ρόλο κόκκινου

02/10/2011

»

Όσα το οξυγόνο αποκαλύπτει...

07/08/2011

»

Η αξιολόγηση ως γεωγραφία

08/05/2011

»

Πόσο σωστά δοκιμάζουμε;

01/05/2011

»

Όταν ο βαθμός γίνεται σταθμός…

17/04/2011

»

Τα κρασιά της γιορτής

19/12/2010

»

Όταν το κρασί είναι ελαττωματικό

12/12/2010

Οίνου Συμβουλευτική Πάνω  |  Πίσω  |  Εκτύπωση  |  Εξειδικευμένη Αναζήτηση  |  Επικοινωνία  |  Αρχική Σελίδα